هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

10 اسفند, 1399 توسط پریا مریخی

راه کارهایی برای جدا کردن جای خواب کودک

یکی از چالش ها و دغدغه های والدین، جدا کردن جای خواب و مستقل و به تنهایی خوابیدن کودک است.

در سال های اولیه و به ویژه نوزادی، کودکان باید در معرض دید و مراقبت والدین باشند. اما در سنین بالاتر باید به صورت مستقل و جدا از پدر و مادر خود بخوابند و این امری بسیار مهم است. از دلایل اهمیت این موضوع می توان به بالاتر رفتن اعتماد بنفس و استقلال فردی در دوران بزرگسالی کودک شما اشاره کرد. این موضوع نقش پر رنگی را در بزرگسالی کودک شما ایفا می کند.

ترفندهایی برای والدین 

خوابیدن به صورت مستقل یکی از موضوعات مهمی است که باید در سن صحیح به کودک آموخته شود. سن مناسب در این آموزش اهمیت بسیار ویژه ای دارد. اگر زودتر از زمان موعد جای خواب کودک خود را جدا کنید فرزند شما در آینده با مشکلاتی نظیر اضطراب و گوشه گیری دست پنجه نرم خواهد کرد.

در مقابل اگر دیرتر تصمیم به جدا کردن جای خواب کودک خود بگیرید باید با مشکلاتی مانند وابستگی بیش از حد مقابله کنید.

سن دو تا سه سالگی بهترین زمان برای جدا کردن جای خواب کودک از والدین است. ممکن است آموزش و اجرای آن زمان بر باشد. زمان بر بودن این موضوع بدین دلیل است که کودک بتواند به آن عادت و با محیط ارتباط برقرار کند تا راحت تر به خواب رود.

در ادامه نکاتی را به شما والدین عزیز عنوان خواهیم کرد تا راحت تر با این چالش مقابله کنید. و مستقل خوابیدن را در کودک خود تبدیل به عادت کنید.

به آرامی تغییرات را آغاز کنید.

جدا کردن جای خواب کودک از والدین اقدام بسیار بزرگی است. برای اجرای آن عجله نکنید.

اقدام خود را به یکباره عملی نکنید. برای این کار شما نیاز به ممارست و صبوری دارید. باید آرام آرام کودکان را با این واقعیت رو برو کنید. از یک یا دو روز در هفته شروع کنید. به بازخورد و روحیات کودک در این زمان بیشتر دقت کنید. زمانی که کودک اندکی به شرایط حاضر عادت کرد تعداد روزها را افزایش دهید. این موضوع با گذشت زمان برای کودک شما تبدیل به عادت خواهد شد.

کارهایی را پیش از خواب از او بخواهید انجام دهد.

کودکان معمولا با خوابیدن مشکل دارند. آن ها تمایل دارند هم پای والدین بیدا بمانند. خواباندن کودکان زمانی که خسته هستند کار بسیار راحت تری است. سعی کنید در طول روز فعالیت هایی را به او بسپارید که او را خسته کند تا راحت تر به خواب برود. در این صورت نیازی به زور و اجبار برای خواباندن او نیست. حضور والدین یکی از فاکتورهایی است که به سریع تر به خواب رفتن کودکان کمک می کند. پیش از خواب از او بخواهید آدابی را برای به خواب رفتن به جا آورد. این آداب می تواند: دستشویی رفتن، مسواک زدن، خوردن یک لیوان شیر، شب بخیر گفتن و یا شنیدن قصه باشد. با انجام مداوم این امور در آینده تمامی این اعمال تبدیل به عادت خواهند شد.

به کودک خود اطمینان دهید در کنار او هستید.

برخی از کودکان وابستگی ویژه ای به والدین خود دارند. آن ها معمولا از دست دادن و نبود والدین خود به شدت هراس دارند. در این زمان او را نادیده نگیرید. به او اطمینان دهید که کنارش هستید. کودکان می تواند حضور والدین خود را تنها با صدا و یا وسیله ای که مربوط با آن هاست احساس کند. این موضوع در آن احساس امنیت ایجاد می کند. به شما می توانید لباس، بالش و پتوی خود را به هنگام خواب به او دهید تا احساس امنیت کند.

مقتدرانه عمل کنید.

درست در زمانی که احساس می کنید فرزند شما بالاخره در حال عادت به مستقل خوابیدن است.

این امکان وجود دارد که با گریه به اتاق شما بیاید و از شما بخواهد در اتاق او بخوابید. در این زمان شما باید مقتدرانه عمل کنید و تسلیم خواسته او نشوید. با مهربانی و ملایمت او را به سمت اتاق خودش هدایت کنید. در صورت لزوم، دقایقی را کنار درب اتاق او بایستید تا خوابش ببرد.

کودک خود را تشویق کنید.

زمانی که فرزند شما بدون هیچگونه بهانه گیری تمام شب را در اتاق خواب خود سپری کرد. به او نشان دهید که عمل بسیار ارزشمندی را انجام داده است. شما می توانید وعده غذایی را برای تشویق او در نظر بگیرید. تعیین جایزه و پاداش می تواند سبب انگیزه برای تکرار مجدد آن عمل شود.

فاکتورهایی که برای خواب کودک مزاحمت ایجاد می کند را از بین ببرید.

دستگاه های الکترونیکی مانند تلوزیون، کنسول های بازی و.. می توانند باعث پرت کردن حواس کودک به هنگام خواب و عدم تمایل او به خواب شوند. برای بازی  او زمانی را مشخص کنید. یک ساعت پیش از خواب اجازه کار با دستگاه های دیجیتال را به ندهید. به هیچ عنوان اجازه ندهید که کودک شما با تلفن همراه به تختخواب برود. علاوه بر موج های مضر تلفن های همراه، استفاده از تلفن همراه در تاریکی باعث آسیب به چشم نیز می شود. 

در یک اتاق اما به صورت مجزا بخوابید.

اگر شرایط برای شما بسیار سخت بود و کودک شما برای خوابیدن در کنار شما بیش از حد بی قراری می کند. در ابتدا می توانید در یک اتاق اما در قسمت های جدا از هم بخوابید. این جدایی فیزیکی در وهله ی اول سبب آمادگی کودک برای مستقل خوابیدن خواهد شد. امیدواریم با اجرای این نکات بتوانید از این چالش سر بلند تر بیرون بیاید و کودکان مستقل تری داشته باشید.

دربارهپریا مریخی
نویسنده و مترجم، فعال در حوزه ی کودک و نوجوان ، فارغ التحصیل رشته مترجمی زبان انگلیسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت توسط تیداوب